Maniok jadalny
Maniok. Tutaj znajdziesz wszystko na temat tej rośliny.
Maniok to warzywo korzeniowe powszechnie spożywane w wielu krajach na całym świecie. Maniok to również roślina bulwiasta pochodząca z Ameryki Południowej. Przez wieki maniok był spożywany przez rdzenną społeczność zamieszkującą brzegi Amazonki, skąd, prawdopodobnie jego pochodzenie.
Maniok wygląda jak wysokie, cienkie drzewko o długich liściach, które może dorastać nawet do 3 metrów wysokości. Maniok dobrze rośnie w klimacie tropikalnym, ale to właśnie jego zdolności adaptacyjne sprawiły, że stał się powszechnym pożywieniem na całym świecie a głównie w Afryce. Jedna z najbardziej odpornych na suszę roślin, na świecie. Może wytrzymać różne trudne warunki i dobrze rosnąć na glebach o niskiej jakości.
Maniok możesz spotkać pod innymi nazwami: Maniok jadalny, kasawa (cassava), tapioka, juka.
Trwałość i zdolności adaptacyjne sprawiły, że maniok stał się głównym źródłem pożywienia w krajach rozwijających się, a dziś pomaga wyżywić ponad 700 milionów ludzi w Ameryce, Azji i Afryce.
Największymi producentami są Nigeria, Tajlandia i Kongo.
Przez to, że stał się tak popularny, możemy spotkać słodką wersję tego warzywa w każdym supermarkecie w Europie.
Zbiór manioku zajmuje nawet do 18 miesięcy, a do wzrostu potrzebuje ponad 8 miesięcy słonecznej pogody. Najlepiej radzi sobie w pełnym słońcu.
Co ciekawe można go przechowywać w ziemi, przez dwa lata bez gnicia.
Manioku nigdy nie należy spożywać na surowo – zawiera śladowe ilości cyjanku, który może być śmiertelny! Jeden przypadek zatrucia maniokiem, który trafił na pierwsze strony gazet na całym świecie, miał miejsce w Wenezueli w 2017 r. Wtedy 28 osób na przedmieściach Caracas zmarło w odstępie kilku dni. Od tamtej pory powstała słodka, mniej trująca odmiana manioku.
Trucizna (kwas cyjanowodorowy – kwas pruski) był używany do rzutek i strzał.
Pamiętaj! Manioku nigdy nie należy spożywać na surowo!!
Smak
Istnieją dwie odmiany manioku – słodki i gorzki.
Słodki maniok jest lekko orzechowy i jak sama nazwa wskazuje słodki. Odmiany słodkie mogą wyprodukować zaledwie 20 mg związków cyjanogennych na 1 kg świeżych korzeni, podczas gdy odmiany gorzkie mogą wytworzyć ponad 50 razy więcej substancji śmiercionośnej. Gorycz można rozpoznać po smaku i zapachu. Ogólnie związki cyjanogenne nadają gorzki smak.
Usunięcie cyjanku z gorzkich odmian wymaga godzin moczenia i gotowania. Należy nawet wyrzucić wodę, w której się ją gotowało.
Słodka odmiana po ugotowaniu, zarówno smak jak i konsystencja bardzo przypomina gotowanego ziemniaka gotowego na puree.
Środki ostrożności:
Trucizna… Maniok zawiera glikozydy cyjanogenne, które po spożyciu uwalniają cyjanek do organizmu. Śmiercionośną truciznę. Dokładne namoczenie lub ugotowanie korzenia wyeliminuje ślady cyjanku.
Zastosowanie w kuchni
- Chleb bez glutenowy z wyłącznie mąki maniokowej lub zwykły chleb z mąki maniokowo – pszennej,
- Frytki z manioku
- Puree z manioku
- Ciasto maniokowe
- Maniok w sosie kokosowym
- „yuca con mojo”, kubańskie danie
- Tapioka,
- Produkty skrobiowe i mączne
Kliknij przycisk poniżej, by zobaczyć jak zrobić:
Choć ta roślina może poważnie nas odstraszyć od spożycia, ma również swoje dobre strony.
Maniok to dobre źródło potasu, kwasu foliowego, witaminy C i kilku innych składników odżywczych w tym błonnika.
Pozytywy:
- Maniok zapobiega chorobom układu krążenia – zawiera duże ilości błonnika, czyli związków pomagających zmniejszyć wchłanianie tłuszczu do organizmu, co może zapobiec chorobom takim jak zawał serca, miażdżyca i udar.
- Pomocny w leczeniu cukrzycy – znów błonnik oraz skrobia. Te pomagają zmniejszyć szybkość wchłaniania cukru do krwi, co może sprzyja zrównoważeniu poziomu glukozy.
- Poprawia trawienie – pomaga zrównoważyć florę jelitową, poprawić trawienie i zapobiegać rozwojowi schorzeń trawiennych, takich jak zapalenie żołądka i wrzody.
- Zapobieganie niektórym rodzajom nowotworów – wysoka zawartość witaminy C w manioku oraz flawonoidów i karotenoidów może pomóc w walce z nadmiarem wolnych rodników i wzmocnieniu układu odpornościowego.
- Poprawia nastrój i ogólne samopoczucie,
- Zapobiega zaparciom,
- Wspomaganie odchudzania – Maniok zawiera dużą ilość węglowodanów i kalorii, spożywany w nadmiarze może spowodować przyrost masy ciała. Natomiast z powodu dużej zawartości błonnika maniok może zapewnić uczucie sytości i zmniejszyć uczucie głodu w ciągu dnia. Dlatego spożywany z umiarem może zostać włączony do diety odchudzającej.
Negatywy:
Maniok, który jest surowy i nieprawidłowo przygotowany, może zawierać substancje chemiczne, które w organizmie przekształcają się w cyjanek. W potocznym rozumieniu truciznę. Przyczyną zatrucia maniokiem po jedzeniu jest to, że maniok zawiera toksyczną substancję zwaną glukozydem, skoncentrowaną głównie w skórce i na dwóch końcach manioku. Skutki zatrucia cyjankiem:
Łagodne zatrucie:
W przypadku umiarkowanego i łagodnego zatrucia maniokiem u osoby występują objawy takie jak:
- ból głowy,
- zawroty głowy,
- nudności,
- zmęczenie ciała,
- alergia,
- suchość nosa i gardła.
Ostre zatrucie:
Ciężkie objawy zatrucia zależą od ilości zjedzonego manioku, a objawy kliniczne po zjedzeniu manioku to:
- Na początku osoba odczuwa ból głowy, zawroty głowy, nudności. Następnie pojawiają się objawy zaburzeń neurologicznych, pacjent odczuwa strach, drgawki, skurcze mięśni przypominające tężec, rozszerzone źrenice, powolny oddech, sinicę.
- Objawy zatrucia kwasem cyjanowodorowym: Kwas ten hamuje aktywność enzymów oddechowych.
- Zaburzenia trawienia takie jak: bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
- Zaburzenia nerwowe takie jak: zawroty głowy, ból głowy lub gorzej mogą powodować drgawki, rozszerzone źrenice, a następnie śpiączkę.
- Zaburzenia układu oddechowego takie jak uduszenie, sinica, ostra niewydolność oddechowa spowodują szybką śmierć.
Jeśli osoba silnie zatruta nie podejmie się natychmiastowego leczenia, umrze w ciągu 30 minut. Natomiast osoby które szybko poddadzą się leczeniu, mogą całkowicie wyzdrowieć bez pozostawiania następstw.
